۱۳۹۴ مهر ۲۹, چهارشنبه

شکست یک طرح سرکوبگرانه؛ حرف آخر را چه کسی می‌زند؟

چند روزی از ماه محرم می‌گذرد، آخوندها که چندسالی است ترس از محرم هم به فهرست وحشتزدگی‌های آنها اضافه شده، دجالانه هفته اول این ماه را «هفته امر به معروف و نهی از منکر» نامگذاری کردند تا با ایجاد دور جدیدی از سرکوب، خطر محرم را مهار کنند. از جمله این اقدامات راه‌انداختن پلیس جدیدی به نام «پلیس یار محرم» بود. خبرگزاری مهر آخوندی هم در 25مهر به‌نقل از مکارم شیرازی نوشت که جوانان بیشتر در معرض خطر حربه‌های دشمنان هستند... سعی کنید جوانان را به برنامه‌های هیأتهای مذهبی جذب کنید، ... همچنین همین آخوند شورای هیأتهای مذهبی را مصداق امر به معروف و نهی از منکر توصیف کرد.
به این خبرها، باید راهپیمایی مزدوران رژیم در حمایت از به‌اصطلاح «آمران به معروف و ناهیان از منکر» را هم اضافه کرد راهپیمایی که کارگزاران رژیم بعد از نمایش جمعه 24مهر94 در تهران و برخی شهرهای دیگه راه انداختند .
تا این‌جا روشن است که آخوندها در وحشت از ایام محرم برای دور جدیدی از سرکوب خیز برداشتند. اما این سؤال پیش می‌آید که این همه گرد و خاک برای سرکوبی که همین یک ماه‌ونیم پیش تحت عنوان قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر رنگ و لعاب قانونی هم بهش زدند. برای چیست؟ مگه چه اتفاقی افتاده که تلاش می‌کنند به بسیجی‌ها روحیه بدهند و آنها را در این کار جلو بیندازند؟ 
پاسخ را می‌توان از لابه‌لای گفته‌های آخوند زرگر، دبیر ستاد سرکوبگر امر به معروف و نهی از منکر پیدا کرد که در گفتگویی با شبکه خبر رژیم در 25مهر94 به شکست این طرح سرکوبگرانه و رویارویی جوانان با این روش سرکوب اعتراف می‌کند
محرم ماه خروش وخیزش
محرم ماه خروش وخیزش

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر